Our memories of Kenya.

 Nederlands/Dutch

WHAT HAPPENED BEFORE DEPARTURE.

At the first place our plan was to leave to kenya on 14 januari 2008. Everything was already booked in september 2007. But as you probable all know, things changed badly in Kenya in December 2007. The presidential election were on 27 december 2007 but it took 4 days until the results came.There were speculations under the populations of all sides. There had to be something terriibly wrong with the counting of the votes. There was fraud in the game, that was for sure. The contest was between president Kibaki and oppositionleader Railla Odinga. All of a sudden on Sunday 30 december, the results were final. It was Kibaki who became the big winner and in less than 1 hour they made him president again for the coming 5 years. Very strange because Raila Odinga had more votes for a long time. The Kenyan people became very angry and dissapointed and the whole country panicked. The coming weeks after that sunday would be weeks of killing people, burning houses and people on the run. The country changed in a big misery, in a terrible crisis.

Fons and I, and many with us here in Holland, followed the news 24 hours a day on tv and internet and sometimes with tears in our eyes. We saw our passion and dream falling apart. But the peoply especially, yes the Kenyan people in trouble, filled our hearts with pain. We needed to cancel our holliday to Kenya on 14 januari. Logically, this wasn't save anymore. But because of this we became more restless day by day. We do have friends and good acquaintances in Kenya, and we became very worried. The biggest question was: How are they doing, are they ok ? So we mailed a lot and also send sms. The telephone bill was high also. But we didn't mind, it wasn't important. We helped our precious friend Antony with sending some money with Western Union and we upgraded his phonecredits. What else can you do if you are so far away. I kept Antonys sms messages, i still feel the pain when i read them. You almost can feel the fear between the lines.The travel recommendation changed by the end of january. So we planned to go to Kenya the first week of february. After a few days they changed the travel recommendation again to negative, so our happy moments were for a short time only. We had to cancel again. But one week later we decided to go anyway, negative or not, the messages from Kenya became better. Also Antony told us not to fear, but coming over. In any case everything was quit to the coast, also in the Masai Mara.  Sometimes there will be risks at your life and this was our risk.  We packed our suitcases, booked our flights, a fast email to MICS-Tours&Safaris and two days later we got on a plane, destination Mombasa. Antony didn't know, this had to be a surprise ! We needed to visit our friends, Maria and her 7 children, Emanuel our sponsorchild and all the others. We had to go to help, there was no one who could have stopped us from going.

 FURTHER TRANSLATION IS COMING SOON !!!!!!!!!

BRIEF VOOR DE ACHTERBLIJVERS.

Jambo Allemaal,

Zaterdag 9 februari gaat het dan toch gebeuren dat wij vol goede moed vanuit Dusseldorf vertrekken naar ons zo geliefde Kenya !Helaas niet voor 16 dagen maar voor 9 dagen maar het belangrijkste is dat we gaan en onze vrienden zullen zien en om ze een hart onder de riem te steken.Velen zullen zich afvragen wat we daar nu te zoeken hebben in tijden van onrust.Ik begrijp jullie vraagtekens volkomen, maar voor ons is het anders.Ons hart ligt in dit prachtige land en juist nu moeten we gaan.

We zouden in eerste instantie vertrekken op 14 januari.Toen we deze reis hadden gepland was alles nog “ koek en ei “.De verkiezingen in december hebben veel onrust veroorzaakt , wat jullie zeker allemaal wel hebben gehoord en gelezen de afgelopen weken.Die verkiezingsonrust heeft veel oud zeer losgemaakt bij de verschillende stammen.Met name de Kikuyu en de Luo’s hebben het op elkaar voorzien.Zij gaan elkaar te lijf zoals ze dat alleen in Afrika doen, voor ons niet te snappen.

Daarna hadden we de plannen verzet naar 5 februari, maar toch weer geannuleerd vorige week.Maar, lieve mensen, het geweld speelt zich met name in het westen van het land af, daar wij niet komen.De plaatsen die wij gaan bezoeken zijn rustig en veilig !Neem van ons aan dat we geen enkel risico nemen.We hebben vrienden in dit prachtige land en zij zijn net zoals iedereen in nood.Dit alles geeft ons zoveel onrust, dat we niet anders kunnen dan vertrekken.Ik moet “ mijn “ land en mensen zien, tot die tijd heb ik geen rust in mijn eigen wereldje.Ditzelfde geld voor Fons, wij hebben een missie.We hebben geld gespaard en verzameld en gaan dit op een goede manier daar besteden.

Nogmaals maken jullie om ons geen zorgen, we weten wat we doen, hier zijn hele gesprekken en voorbereiding aan vooraf gegaan.Iedereen heeft in zijn leven een moment of momenten waarin je een keuze moet maken met risico’s. En daar kan een ander dan niet over oordelen, het is iets wat gewoon moet.Fons en ik hebben nu zo’n moment en dan houd niets en niemand je meer tegen.

Tot gauw ! Kwa heri ,

Fons en Ingrid.

 ***************************************************************************************************

ZATERDAG 9 FEBRUARI 2008

Om 15.00 uur zijn we die middag vanaf huis vertrokken, waarna we om 20.00 uur met LTU de lucht ingingen. Het vliegtuig was maar half vol, dus deze keer konden we al liggend onze ogen sluiten. De reis is nog nooit zo snel voorbij gevlogen, ha ha letterlijk en figuurlijk. Tegen 06.30 arriveerden we in Mombasa waar Peter van MICS-Tours ons stond op te wachten. Dit hadden we zo afgesproken omdat we door de omstandigheden waar Kenya zich in begaf voor het zekere hadden gekozen. Dus dit keer geen taxi's of matatu's maar de veilige weg van het ophalen door een bekende. Vreemd was het wel om uit een wel erg rustig vliegveld te vertrekken. Normaal wemeld het van de touristen. Tegen 10.00 uur arriveerden we bij hotel Neptune Paradise. Peter had ons op weg naar het hotel veel te vertellen. De nodige ellende, het sluiten van zijn bedrijf, het op de vlucht gaan met zijn gezin enz. Peter is een Kikuyu en dus in een moeilijke positie. Ons kan het niet schelen of ze luo, kikuyu, Masaai,of Kalenjin zijn. Het zijn voor ons Kenianen en allemaal gelijk. Aangekomen bij het hotel werd het er al niet veel beter op. Hotel Neptune bestaat uit 3 gedeeltes namelijk, Paradise, Village en Palm. Paradise was in zijn geheel gesloten. Village voor zo'n 80 % en Palm ook een groot gedeelte. Normaal herbergt het hotel zo'n 700 touristen, nu waren er zo'n 80.Lege stranden, lege ligweide, wat een triest gezicht. In het gedeelte wat wel open was ging alles gewoon door, alles voor de tourist. Vooral mooi weer blijven spelen, maar daar kwamen ze met ons niet ver mee. We stelden de nodige vragen waardoor ze al snel doorhadden dat wij behoorlijk op de hoogte waren van zowel het geweld als de politieke crisis. Tja en toen kwamen snel de verhalen, en allemaal hetzelfde leed en dezelfde zorgen. Ontwrichte families, verloren familieleden, werkeloosheid en veel zorgen voor de toekomst.