Our memories of Kenya.

ZONDAG 13 SEPTEMBER.

Op weg naar de Masai Mara en Narok achter ons latend, was de sfeer bedompt in de auto. Afscheid nemen doet pijn en iedereen was zo in eigen gedachten.

Tegen 14.30 kwamen we weer aan in Sarova Mara. De lunch was al voorbij, maar voor ons werd er extra nog een kop soep gemaakt met brood en wat fruit...heerlijk. Ondertussen werden onze koffers naar dezelfde tent gebracht als vorige week....wow te gek, alsof je weer thuis komt.Die middag zijn we bij de tent gebleven. Koffers weer voor de ???? keer uitpakken en daarna een heerlijke douche. Die hadden we immers gemist in Narok.Verder hebben we wat gerelaxed, een beetje bijkomen van het week-end en de reis naar de Mara.

In de avond hebben we een tijd met Anton samen gezeten. Emma zijn dochter had die middag vreselijk gehuild. Wij dachten omdat haar papa weer weg ging van huis. De tranen bleken voor ons bestemd te zijn...de lieverd.

Ik hou van dit meisje....ze is zo lief.De avond hebben we als gewoonlijk afgesloten en moe maar voldaan ons bed opgezocht.De dagen beginnen nu te tellen. Het rot gevoel van vertrekken komt af en toe naar boven. Ik probeer hier tegen te vechten en te genieten tot het laatste uur.

Ingrid.