Our memories of Kenya.

DINSDAG 8 SEPTEMBER. De grote dag voor ons is aangebroken....De Masai Mara en het weerzien met alle bekenden en onze topper Antony. Om half 8 in de morgen werden we opgehaald door Peter van MICS. Hij zou ons naar de airstrip brengen om van daaruit met het kleine vliegtuigje een vlucht van 2 uur te maken richting Masai Mara. We hebben dit keer fantastische herrinneringen aan Peter. Hij heeft ons dit keer enorm in de watten gelegd en hierdoor de banden versterkt. De vlucht verliep voorspoedig en eenmaal aangekomen op de airstrip van Keekorok, zagen we Anton op afstand al staan. Dit keer was hij niet alleen, Muriuku was er ook, de kleinste Keniaan die we ooit hebben gezien. Anton stond met een groot krijtbord in de hand, dus wij dachten dat hij ook andere gasten stond op te wachten. Ok, dachten we nog, dit keer geen privesafari. Toen Anton met zijn bord dichter bijkwam werd al gauw duidelijk dat onze namen op het bord stonden. Dit keer onze Masai namen Tiampati en Nairesiae Eefting....geweldig...de grapjas. Na een ontvangst bij de auto met verkoelende handdoekjes en heerlijk vruchtensap zijn we aan onze eerste gamedrive begonnen. Wat is het toch een paradijs op aarde om door de natuur te gaan met de volle zon op je kop, de natuur, de dieren en de geluiden, we waren weer helemaal thuis. Hier heb ik al die maanden zo naar verlangd. Na de nodige dieren te hebben gespot kwamen we na zo´n 1,5 uur bij de Sarova Mara lodge aan. Ook daar weer werden we opgewacht door een Masai met verkoelende doekjes. Welcome home was de reaktie. Aangekomen bij de receptie zag Carol ons op afstand al aankomen. Rennend vlogen we elkaar in de armen. Er zaten allerlei toeristen te kijken en zichzelf af te vragen wat er toch allemaal gebeurde. Personeel kwam aangelopen van alle kanten om ons te begroeten....wat een warm welkom ! We hoefden niet officieel in te checken en werden rechtstreeks naar ons verblijf gebracht. En ook dit keer weer een luxe tent met uitzicht op de Masai Mara met al zijn dieren. We hebben tent nummer 66 en dit blijkt de tent te zien waar Dhr Branson altijd slaapt....een dikke pief uit Engeland die hier hoog aangeschreven staat. Eerst maar eens bijkomen, koffers uitpakken en natuurlijk koffie zetten, we blijven tenslotte Nederlanders. Tegen 4 uur in de middag zijn we aan onze eerste gamedrive begonnen.Dit keer een verademing om weer meer dieren te zien...en dit keer geen dode zoals in Tsavo en Amboseli. De natuur in de Mara is ook droog, meer meer groen. We hebben die middag een luipaard gezien en uiteindelijk zijn we in een regenbui beland. Het dak van de auto ging dicht en je merkt op zo´n moment meteen dat het koud word. In de regenbui hebben we nog een tijdje staan kijken naar een groep leeuwen die met elkaar aan het spelen waren en probeerden een boom in te klimmen.Na de gamedrive zijn we zoals altijd aan de open haard gaan zitten met een goed glas wijn. Iedereen kwam even langs om een hand te geven en hallo te zeggen. 78 man personeel, en ze weten allemaal dat we er zijn. Het diner heeft zoals altijd weer goed gesmaakt en tegen 23 uur zijn we het bed op gaan zoeken.Op naar een volgende dag.

WOENSDAG 9 SEPTEMBER. Om 5.45 uur stonden we weer naast ons bedje. Wat een heerlijke bedden hebben ze hier, die willen we thuis ook. Zo duf als 2 konijnen zijn we richting het restaurant gelopen om wat koffie te drinken en wakker te worden.Anton was er al dus konden we direct vertrekken voor een gamedrive. Het was vrij koud deze ochtend, maar daar zijn we altijd op voorbereid. Anton stelde voor om een neushoorn te gaan zoeken, die moest ergens in de omgeving rondlopen met baby. Helaas geen neushoorn, maar wel wat leeuwen en hyena´s. Hoe dan ook het maakt niets uit wat we wel of niet zien rijden door de natuur is al een kado. Die middag zijn we wat gaan relaxen bij de tent. Fons lag voor de tent op een ligbed en ik heerlijk op bed. Tegen half 4 zaten we weer met een kop koffie te wachten op Anton. Carol kwam bij ons samen met de Chef kok Joseph. Deze kenden we nog niet, de laatste keer in januari was er een andere chef. Na een leuke babbel beloofde hij ons dat we deze middag een neushoorn zouden gaan zien, hij zou hiervoor een gebed doen...???...OK! Dus ik zei...en wat als we geen neushoorn gaan zien ? Nou...dan zou hij de hele nacht opblijven en de bijbel lezen. Lachen....daarna zijn we aan een nieuwe gamedrive begonnen.We zijn naar de Sandriver gereden, dit is een rivier en je voelt hem al komen...met alleen zand. We hebben wat giraffen gezien en een ooievaar met prachtige kleuren, maar voordat we deze op de foto konden zetten was ie alweer weg, zo schuw.Elanden kwamen aan ons voorbij, de grootste in zijn soort. Tegen de tijd dat het al schemer werd ontdekte Anton een grote groep leeuwen. Doordat we hier een tijdje hebben staan kijken, bleek het al later te zijn dan we dachten. We moesten nu vol gas maken om op tijd binnen het camp terug te keren. Scheurend over de zandweg zagen we in het donker de schimmen van 2 dieren, een moder met kind. Zowel Fons als Anton dacht dat het 2 buffels waren , maar ik zei volgens mij zijn het neushoorns. Anton stopte de auto en reed terug, en ja hoor het waren 2 neushoorns....haha gespot door Ingrid en een geluk voor Joseph de chefkok want hij kon diezelfde nacht gewoon zijn ogen sluiten en de bijbel dichtlaten....hihi. Na een wijntje aan het zo bekende vuur zijn we ons voor het diner gaan opfrissen. Daarna heeft Anton nog een tijdje bij ons gezeten. De avond werd weer afgesloten met perfect diner en borrel waarna we ons bed hebben opgezocht. In Nederland zit ik tot midden in de nacht op, hier ga ik met sesamstraat tijd plat.....de wereld is anders hier.

Ingrid.