Our memories of Kenya.

MAANDAG 7 SEPTEMBER.

Vandaag zijn we dan alweer 14 jaar getrouwd.......mijlpaaltje !

We lagen nog in bed toen we Hassan al in de keuken hoorden rommelen en Carolyn hoorden vegen. Ja, er word goed voor ons gezorgd.Na weer een heerlijk ontbijt, is Fons samen met Hassan boodschappen voor het diner gaan doen. De 3 kinderen van Hassan waren ook bij Ndege. De jongste van de 3 heeft ook malaria en zou vandaag zijn tweede injectie krijgen. De kinderen zijn bij mij gebleven. Samen met hen en Carolyn heb ik een mailadres aangemaakt op de computer voor Carolyn. Dit zijn kleine dingen die je voor iemand kunt doen, maar waar ze enorm blij van worden. Later die dag is Fons nog eens samen met Hassan in een matatu gaan kijken naar stukken grond aan de kust die te  koop staan. Ook heeft Fons alleen nog wat boodschappen gedaan, de bedoeling was dat hij een fiets zou huren om ook nog een keer bij Maria langs te gaan.We hadden nog een telefoon voor Marion, de dochter, die Fons wilde afgeven. Op weg naar de fietsenverhuurder kwam Fons een man tegen bij een shopje die zei dat Fons zijn fiets wel mocht meenemen.Fons kwam nog even terug bij de cottage om de boodschappen terug te brengen en om zijn Keniaanse mountainbike te showen.Voor mij had hij een bos rozen meegenomen voor onze trouwdag. Wow....rozen in Kenia.De middag was bewolkt en hebben we niet zoveel gedaan. Tegen 18.00 uur kwam Hassan terug om voor ons weer te koken. Fons had een watermeloen gekocht want diezelfde avond zou de bewaker er weer zien waarmee Fons de kokosnoot had  beschoten met pijl en boog. Fons dacht, als ie geen kokosnoot kan raken, dan moet het lukken met een grote watermeloen.Het diner bestond dit keer uit broccoli, biefstuk met pepersaus, zelfgemaakte frites en een heerlijke tomatensoep vooraf. Allemaal supervers. Hassan heeft gezellig met ons meegegeten.Later op de avond was de watermeloen aan de beurt. Dit keer heeft de bewaker Samson gewonnen. 1-1.Volgend jaar maar weer iets nieuws bedenken.

Ingrid.