Our memories of Kenya.

Hallo daar in het kikkerland,  ha !

Nou we zijn er dan eindelijk weer. Even een blik terug !

Maandag ochtend zijn we dan om half 5 met de auto naar dusseldorf vertrokken. Onderweg nog wel even in de file gestaan maar uiteindelijk op tijd aangekomen. De vlucht van Dusseldorf naar Amsterdam verliep voorspoedig, die van Amsterdam naar Nairobi nog beter. Wat een ruimte heb je toch ook in die kanjers van de KLM. Ik heb enorm veel geslapen tijdens de vlucht, heb zelfs geen mp3 op de oren gehad en een sigaret niet gemist.....dit zegt genoeg !

Aangekomen in Nairobi ging alles al net zo snel, we zijn als een idioot naar de VISA gerend om als eerste aan te komen....we waren tweede, ook goed!

De koffers waren zo van de band geplukt en eenmaal in de aankomsthal zochten onze ogen naar degene die ons op zou komen halen. En daar stond ie dan, breedlachend en met een pet op.....onze Anton ! Tevens een paar kilootjes lichter, net zoals Fons. Jeetje wat hebben we die man gemist, wat een moment om iemand waar je zielsveel van houd weer in je armen te sluiten. Samen met Anton zijn we naar buiten gelopen om de auto in te stappen. Bij Hotel Panafric hebben we met zijn drieen heerlijk buiten gezeten met een goed glas wijn. We hadden elkaar veel te vertellen. Eigenlijk zouden we hem pas 9 september voor het eerst zien in de Mara, maar zowel Anton als wij konden niet zolang wachten, vandaar de ontmoeting in Nairobi. Anton was speciaal voor zijn Hollandse vrienden naar Nairobi gekomen.

Na een telefoontje met zijn vrouw Margaret (Geweldig om haar stem te horen ) is Anton naar zijn overnachtingsadres gegaan. Wij zijn nog even heerlijk gaan eten en hebben daarna het bed opgezocht...........wat een korte nacht!

Dinsdag 1 september:

Vanochtend stond Anton ons al weer op te wachten. Hij had de Sarova vrachtauto bij zich gevuld met tafels en stoelen want er is een bruiloft in de Mara. Anton heeft van ons vast 1 koffer meegenomen naar de Mara, scheelt ons weer gesleep. De goede man zien we volgende week weer terug. Goed, ondertussen stond onze safarichauffeur vanuit Mombasa alweer klaar om met ons naar Amboseli te vertrekken. De eerste 150 km zou Armstrong ons brengen, waarna Bedan de reis met ons voort zou zetten en Armstrong verder zou rijden naar Mombasa.

Maar voordat we hieraan konden beginnen moesten we eerst nog even uitchecken bij Panafric. Tja, en hier begon het gedonder......alweer zoals vorig jaar. We moesten de rekening betalen, maar tevens was de overnachting in rekening gebracht. En laat Ing die nou net in juni al betaald hebben via telebankieren, net zoals de overnachting die we 16 september in Panafric gaan maken. Na een half uur zoeken, en met de manager te hebben gesproken, werd het dan duidelijk dat de betalingen inderdaad waren gedaan.  Ing was vergeten thuis de betaling uit te printen, tja, dan ga je problemen krijgen. Na duizend maal verontschuldigingen van de manager, werd ons medegedeeld dat we 16 september een upgrade krijgen....lekkerrrrrrr!

Goed, eenmaal Panafric te hebben uitgezwaaid zijn we dan eindelijk vertrokken.

Op dit moment dat ik deze tekst schrijf is het half 4. We gaan zo weer op safari, dus moet ik afsluiten.......wat erg nou...haha...later!